لطیفتر بود از برگهای غنچه تنش

نهفته در لب او معجزات عیسایی

به جسم مرده من روح می دمد سخنش

لطیف هست چنان برگ گل رخ زیبایش

کبود می شود آن مرمر بلند اندام

اگر که بوسه زنم در خیال بر بدنش

در این جهان به چه او را همی کنم تشبیه