در پی آن آبی ژولیده با باد پیچیده

دستمال آبی اش را می دهد بر باد

رهگذاری پاپتی مشتاق

می دود آغوش بگشوده

تا میان شهر خلوت شهر آسوده

خواب می بینم

در کنار بوته زاری شاعری فریاد می دارد