پای تا سر همه چشمی است که ره می پاید

به درنگی کمکی کن عابر

کز هراسش برهانی شاید

چشم او گرچه فرورفته به خواب

می گریزد دستش

می پرد پاهایش

و چو می غلتد بر سینه سر او سنگین