گل یخ نیز ندیده است بهاری را در پیرامون

دست عشرت طلب و هر جایی است

دست من با سردی دست مرا می گیرد

وین نه من تنها هستم به چنین تنهایی

می خلد سردی تیغی در من

مرگ را آینه می گیرد قلبم بی ترس

زندگی را می پوید چو گلی خشکیده