در آرزوی مردن می گیردم خیالی

در آفتاب یادت پهنای یک کویرم

تا در سرم بسوزد اندیشه های کالی

افسوس رفته ها را می نوشم از خیالم

گفتم اگر بیایی انبوهی از سوالم

دلمرده را بگیرد سودای بی سوالی

من شعله های سردم خاکستری مقدس