با دیده ی خودبین نتوان دید خدا را

از دست مده باده که این صیقل ارواح

بزداید از آیینه ی دل، زنگ ریا را

زاهد تو و «رب» ارنی؟ این چه تمناست

هرگز نبری راه بسر منزل الا

تا مرحله پیما نشوی وادی لا را

چون دور بعاشق برسد، ساقی دوران