به از هوای دزآشوب و آب تجریش ست

رموز رندی و مستی به شیخ شهر مگوی

که این منافق دور از خدا، بداندیش ست

هوای کوی خرابات و آب میخانه

بشوی دست ز دنیا و پند من مینوش

که مهر او همه کین است و نوش او نیش ست

ترا چه آگهی از حال مست مخموریست