بودش لب لعل تو تمنا گه حیوان

آن خون دلی بود که از دیده ی ما رفت!

از آمدن و رفتن دلبر عجبی نیست

از راه وفا آمد و از راه جفا رفت

چون خضر و سکندر ز پی آب بقا رفت

تا لب بنهد بر لب بلقیس و سلیمان

هدهد چو صبا بیخبر از او به سبا رفت