چون خضر و سکندر ز پی آب بقا رفت

از آمدن و رفتن دلبر عجبی نیست

از راه وفا آمد و از راه جفا رفت

بودش لب لعل تو تمنا گه حیوان

تا لب بنهد بر لب بلقیس و سلیمان

هدهد چو صبا بیخبر از او به سبا رفت

زاهد سوی میخانه شو و صومعه بگذار