بسکه فرهاد صفت ناله و فریاد زدم

آن کرم خانه اش آباد، که آبادم کرد

رفت بر باد فنا گرد وجودم آخر

دیدی ای دوست که سودای تو بر بادم کرد

بیستون ناله و فریاد ز فریادم کرد

بودم از صفه ی رندان خرابات ولی

قسمت روز ازل، همدم زهادم کرد