چنان از باده ی عشق تو مستم

اناالحق میسراید همچو منصور

ز میخواران نیارد کس نشانی

بود تا نرگس مست تو مستور

که از مامست گردد آب انگور

گرفتار کمند زلف جانان

نداند شادی از غم ماتم از سور