در نگر همتم از چشم نظر باز دگر

شد گلو گیر قفس نغمه ام ای مرغ هوا

به هوایی که شوم طعمه ی شهباز دگر

به تماشای خود از آینه رو گردانم

جز من ای عشق بلند آمده درگاه هنوز

خاکبوس قدمت نیست سرانداز دگر

خالی ام همچو نی از ناله دم گرم تو کو؟