عبور از چه کرده ای که شیشه می نمایی ام

بلور زاد برف تن _ که جبهه می گشایی ام

شراب گونه می زنی ره تجرد مرا

به تشنه ی تبسمی چه گرم می ربایی ام

نه خاک می تواندم به خود کشد نه آسمان