شراب گونه می زنی ره تجرد مرا

بلور زاد برف تن _ که جبهه می گشایی ام

عبور از چه کرده ای که شیشه می نمایی ام

به تشنه ی تبسمی چه گرم می ربایی ام

نه خاک می تواندم به خود کشد نه آسمان

پر از پرم چو قاصدک_تو,بال می گشایی ام