پر از پرم چو قاصدک_تو,بال می گشایی ام

شراب گونه می زنی ره تجرد مرا

به تشنه ی تبسمی چه گرم می ربایی ام

نه خاک می تواندم به خود کشد نه آسمان

نسیم نرم دامنت مرا ز جای برده است

اگر چو خاک راه تو هوایی ام هوایی ام

نه عطر آب می دهم,نه بوی تند تشنگی