نه خاک می تواندم به خود کشد نه آسمان

عبور از چه کرده ای که شیشه می نمایی ام

شراب گونه می زنی ره تجرد مرا

به تشنه ی تبسمی چه گرم می ربایی ام

پر از پرم چو قاصدک_تو,بال می گشایی ام

نسیم نرم دامنت مرا ز جای برده است

اگر چو خاک راه تو هوایی ام هوایی ام