به باغ چشم تو انگور دانه می کردم!

غروب بود و غزل بود و غربت قایق

من آن میانه کنارت کرانه می کردم

حریف میکده تعریز می شد_اما من

چه ریخت در جگرم دست غیرت افروزت؟

که سیل خون به دل تازیانه می کردم

به جنگلی که خیال خدا پریشان بود