که سیل خون به دل تازیانه می کردم

حریف میکده تعریز می شد_اما من

به باغ چشم تو انگور دانه می کردم!

چه ریخت در جگرم دست غیرت افروزت؟

به جنگلی که خیال خدا پریشان بود

هزار شاخه ترا آشیانه می کردم

نسیم بوسه نبود_از پرنده پرسیدم_