سطر مستقل · شماره 49خداوندگارا!شاعرکارواثرمناجاتقالبمناجاتدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.46ز دیدار خویش و از این میهمانی#47مبادا که حاشا نمایی به خجلت#48که پروردگار لتی استخوانی#49خداوندگارا!انتخابشده50تو می دانی آخر، چرا بی محابا#51سیه پرده شم رو را ندیدم#52مرا ز آسمان تو باکی نباشد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 49 از «مناجات» است.سطر پیشینکه پروردگار لتی استخوانی→سطر بعدیتو می دانی آخر، چرا بی محابا←