چون از گزافه او دل و دستار ما ربود

طاق و طرنب فقر و فنا هم گزاف نیست

هر جا که دود آمد بی آتشی نبود

گر نیست عشق را سر ما و هوای ما

عشق آمدست و گوش کشانمان همی کشد

هر صبح سوی مکتب یوفون بالعهود

از چشممومنآب ندم می کند روان