عشق آمدست و گوش کشانمان همی کشد

هر جا که دود آمد بی آتشی نبود

گر نیست عشق را سر ما و هوای ما

چون از گزافه او دل و دستار ما ربود

هر صبح سوی مکتب یوفون بالعهود

از چشممومنآب ندم می کند روان

تا سینه را بشوید از کینه و جحود