تا سینه را بشوید از کینه و جحود

عشق آمدست و گوش کشانمان همی کشد

هر صبح سوی مکتب یوفون بالعهود

از چشممومنآب ندم می کند روان

تو خفته ای و آب خضر بر تو می زند

کز خواب برجه و بستان ساغر خلود

باقیش عشق گوید با تو نهان ز من