تو خفته ای و آب خضر بر تو می زند

هر صبح سوی مکتب یوفون بالعهود

از چشممومنآب ندم می کند روان

تا سینه را بشوید از کینه و جحود

کز خواب برجه و بستان ساغر خلود

باقیش عشق گوید با تو نهان ز من

ز اصحاب کهف باش هم ایقاظ و رقود