می خروشد رود و می پیچد به خود

در دل این دشت

می دود مانند یک دیوانه رودی، آنچنان ما نیز.

آن گاه،

پرت خود را می کند بر پای خورشیدی که در آن دور

بوسه از پای افق، آرام می گیرد.