آن گاه،

در دل این دشت

می دود مانند یک دیوانه رودی، آنچنان ما نیز.

می خروشد رود و می پیچد به خود

پرت خود را می کند بر پای خورشیدی که در آن دور

بوسه از پای افق، آرام می گیرد.