پرت خود را می کند بر پای خورشیدی که در آن دور

می دود مانند یک دیوانه رودی، آنچنان ما نیز.

می خروشد رود و می پیچد به خود

آن گاه،

بوسه از پای افق، آرام می گیرد.

چشم هم چشمی نگر،