ما را شکرلبیست که چیزی دگر دهد

بنگر به طوطیان که پر و بال می زنند

سوی شکرلبی که به ایشان شکر دهد

هر کس شکرلبی بگزیده ست در جهان

ما را شکرلبیست شکرها گدای اوست

ما را شهنشهیست که ملک و ظفر دهد

همت بلند دار اگر شاه زاده ای