ما چنین ، آسوده مشغول چرا

پس به مهمانی غم بنشسته ایم

گرگ غم ، ما را به نوبت می برد

پیش چشم ما ، یکی را می درد

چشم ما عبرت نمی گیرد چرا؟

لشگر ظلمش به هر جا تاخته

از جهان ، ماتمسرایی ساخته