چشم ما عبرت نمی گیرد چرا؟

گرگ غم ، ما را به نوبت می برد

پیش چشم ما ، یکی را می درد

ما چنین ، آسوده مشغول چرا

لشگر ظلمش به هر جا تاخته

از جهان ، ماتمسرایی ساخته

هر کجا ، لبخند بر لب دیده است