هر چه را می گفت بلبل می شنفت

بر چمن دست نوازش می کشید

چون نسیمی بر گلستان می وزید

در خیالش ، غنچه چون گل می شکفت

سنگ و چاه راه با او آشنا

هر صدایی با سکوتش هم نوا

گاه گفتی : چیست این نجوای رود ؟