هر صدایی با سکوتش هم نوا

در خیالش ، غنچه چون گل می شکفت

هر چه را می گفت بلبل می شنفت

سنگ و چاه راه با او آشنا

گاه گفتی : چیست این نجوای رود ؟

بلکه می خواند برای گل سرود

خیز و بنگر دشت و صحرا دیدنی ست !