خوش سرود مجلس جم ، هر چه باداباد بود

عیب ما ، در بی وفایی ، مدعی را گو : مکن

هر کجا با هر که بنشستیم ، او در یاد بود

جام می چونت بدست افتد ، بنوش و غم مخور

هر کجا شیرین لبی دیدیم در آفاق عشق

سرخی لعلش ز خون دیده فرهاد بود

چرخ ،آن روزی که رزق خلق قسمت می نمود