هر کجا شیرین لبی دیدیم در آفاق عشق

هر کجا با هر که بنشستیم ، او در یاد بود

جام می چونت بدست افتد ، بنوش و غم مخور

خوش سرود مجلس جم ، هر چه باداباد بود

سرخی لعلش ز خون دیده فرهاد بود

چرخ ،آن روزی که رزق خلق قسمت می نمود

سهم ما « نانی که از دستش به خاک افتاد » بود