سهم ما « نانی که از دستش به خاک افتاد » بود

هر کجا شیرین لبی دیدیم در آفاق عشق

سرخی لعلش ز خون دیده فرهاد بود

چرخ ،آن روزی که رزق خلق قسمت می نمود

عاشقان را صبر باید « سالک » از جورش منال

عاشقی را دیده ای کز یار خود دلشاد بود؟