چو عشق در بر سیمین کشید عاشق خود را

هوای نور صبوح و شراب نار چه می شد

هزار بلبل مست و هزار عاشق بی دل

در آن مقام تحیر ز روی یار چه می شد

ز بوسه های چو شکر در آن کنار چه می شد

در آن طرف که ز مستی تو گل ز خار ندانی

عجب که گل چه چشید و عجب که خار چه می شد