ز بوسه های چو شکر در آن کنار چه می شد

هزار بلبل مست و هزار عاشق بی دل

در آن مقام تحیر ز روی یار چه می شد

چو عشق در بر سیمین کشید عاشق خود را

در آن طرف که ز مستی تو گل ز خار ندانی

عجب که گل چه چشید و عجب که خار چه می شد

میان خلعت جانان قبول عشق خرامان