جان بر حذر بدار و ببر جام عبرتی

آراید این عروس جهان چهره های خود

بر دام خود کشد به چه نازی و غیرتی

ای دل زبی وفایی دنیا و عشوه اش

آلوده شد هر آنکه به سیم و زر جهان

آویزد از خیام دلش، زیب وزینتی

آخر رود زچهره ی جان، جلوه های زر