اشک شوق آسمانی؛ می دمی اندر زمین

همچو سوزن می کنی از ریشه در من خار دل

بستر عشق آوری اندر طبیعت تا از آن

روشنایی آوری بر دیده ی بیمار دل

تا که گل کارد به راه جلوه ی دیدار دل

همچو پیکانی؛ زبالا می شکافی فرق سر

هرکه را دارد به سر اندیشه ی پیکار دل