مرا دیگر چه حاجت بر تمنایی ز اغیار

مس جانم به اکسیر دلاویزش زر آمد

بدادم قرب و قدری زآن شراب آسمانی

گشودم چشمه ای بردل مدامش عنبر آمد

چرا کاندر قیاسش غیر جانان اصغر آمد

به هر جا بنگرم اندر نگاهم جلوه ی اوست

به ساز تار مویش جان برفت و بی سر آمد