شن کویش به هر گامی به پا چون گوهرآمد

به هر جا بنگرم اندر نگاهم جلوه ی اوست

به ساز تار مویش جان برفت و بی سر آمد

دلم را در خیام جلوه های ماه رویش

ندیدم گلشنی را بهتر از گلزار جانان

مرا تا منزل جانان هزارش رهبر آمد

طواف دل کنید از جان به طوق عشق ورزی