که بوی مقدم آن ماه گلعذار آمد

نشاط بزم می آورد و شور جان افزود

به ساغری دل خشکیده ام به بار آمد

دهید مژده به یاران که دل بیارایند

ز تیغ صحبت دلبر چو لب گشود انگار

به گردنم دو لب تیغ ذوالفقار آمد

رهد ز تابش دوزخ به دور چرخ قضا