یال وکوپال وی از جوهر زال تو بود

این شمایل که دل از عالم والا بگرفت

گوهری بی بدل از حقه ی مال تو بود

رستم جانم اگر هیبت مردانه گرفت

آسمان دلم از یاد تو بی رنگ و غم است

این همه صافی از آن رنگ زلال تو بود

خرقه ی نیکی اگر صالح وارسته ببرد