من از حوالی درگاه و کوی جانانم

در این سرای کهن، روشنی ز رویت بود

کنون به میکده ی رهروان نهادم روی

که درد بی خبری را، بر آورم بهبود

خوشم بر این که، پر آرم به سوی یارم زود

مرا به غیر تو جانا! چه حاجتی دیگر

که در جبین تو چون گم نموده ام مقصود