تا سایبان گردد مرا، کاندر بیابان می روم

دست ار بیازم دامنش، گویم که ای معشوق جان

اندر پناه مهر تو تا مرز باران می روم

ابری بر آر از رحمتت، ممنون لطف و منتت

هان قبله گاهم روی تو، پر می کشم بر سوی تو

بر آسمان عشق خود، با بال ایمان می روم

درراه عشقت ار وزد، باد نفاق از هر طرف