گویم که عشق اگر شد تنها گناه جانم

در سلک مهرورزان، گیرد ره ملامت

اندر هوای عشقش راه خطر گزیدم

هرگز نشاید آنجا، جویم ره سلامت

می بازم این سرم را، از بابت غرامت

الیار اگر دلش را، در دامنش رهاند

هرگز نگیرد او را، گرد غم و ندامت