او شهادت را چنان گویی که خاطر خواه بود

بس محقر بود این دنیا مر او را در نظر

بی نیاز از ثروت اندوزی و کسب جاه بود

خنده ای زد بر شهادت تا بدیدارش رسید

از حصار لفظ اگر بیرون نگردد کلک من

چون کند وصف آنچه کاو را جمله در درگاه بود

در فراقش بند شد الیار را نای نفس