برای چیدن بت ها به حرص و آز آمد

چو لاشه ای شده بود این جهان در ظلمت

تو گوئیا به تنش روح رفته باز آمد

به گرد شب همه بت های شب پرستان بود

شبی که خلوت خوبان به گرد مه بد بود

به غمزه ای ز مه مهتران مجاز آمد

به نور حکمت و تدبیر آسمانی او