شبی که خلوت خوبان به گرد مه بد بود

تو گوئیا به تنش روح رفته باز آمد

به گرد شب همه بت های شب پرستان بود

برای چیدن بت ها به حرص و آز آمد

به غمزه ای ز مه مهتران مجاز آمد

به نور حکمت و تدبیر آسمانی او

اساس بتکده اندر نظر مجاز آمد