انگشت صحت می نهی من آدم اندیشه ام

گر فکرم آرد گوهری آن را نهم بر خوان دل

هرگز نباشد خستی من حاتم اندیشه ام

هان! ای برادر یک دمی گوش ار دهی بر شعر من

الیار! اگر ناآوری افکار نو در دفترت

شعرت بگردد مجلسی بر ماتم اندیشه ام