هان! ای برادر یک دمی گوش ار دهی بر شعر من

تنها نمی مانم دگر چون همدم اندیشه ام

گر فکرم آرد گوهری آن را نهم بر خوان دل

هرگز نباشد خستی من حاتم اندیشه ام

انگشت صحت می نهی من آدم اندیشه ام

الیار! اگر ناآوری افکار نو در دفترت

شعرت بگردد مجلسی بر ماتم اندیشه ام